جارالله ...อาแบมีน้องคนใหม่แล้ว

جارالله

ญารุลลอฮฺ

หมายถึง ผู้ใกล้ชิดองค์อัลลอฮฺ

ญารุลลอฮฺ คือชื่อน้องชายของ อาแบ(ญามาลุดดีน) & ญาลา(ญาลาลุดดีน)

ลืมตาดูโลกดุนยา เมื่อตอนเช้าหัวรุ่ง หลังละหมาดซุบฮฺ เวลา 05.30 น.

ของวันอังคาร ที่ 2 ตุลาคม 2550 ตรงกับวันที่ 20 ของเดือนรอมฎอน 1428

ณ โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชสายบุรี

ตอนแรกเกิดน้องมีน้ำหนัก 2,350 กรัม สุขภาพแข็งแรง ร้องไห้ดัง

ผมดกดำ ผิวขาวแดง เหมือนอาแบ.......

น้องนอนหลับตาพริ้ม ข้าง ๆ อุมมี ในห้องพักหลังคลอด

อุมมี อาบี และมาซู มีสีหน้ายินดีที่น้องคลอดออกมาอย่างปลอดภัย

อาบีตั้งชื่อน้องว่า ญารุลลอฮฺ หมายถึง ผู้ใกล้ชิดอัลลอฮฺ

เวลาประมาณเกือบเที่ยง อุมมีและน้องได้ย้ายไปนอนพักที่ห้องพิเศษ 12

อาแบ ญาลา อัฮหมัด อาเดะซีรีน บาบอ คอลา และมาซู ได้มาเยี่ยม

ทุกคนต่างตื่นเต้นและยินดีที่มีสมาชิกครอบครัวคนใหม่

โดยเฉพาะอาแบกับญาลา ที่ดูตื่นเต้นและดีใจเป็นพิเศษ

ที่ได้เห็นหน้าน้องเล็กเป็นครั้งแรก

และพูดกับทุกคนว่า....

"อาเดะอาแบ นี่อาเดะอาแบ อาเดะอาแบ อาเดะอาแบฮาลุฮ์"

น้องญารุลลอฮฺได้ตื่นลืมตามองทุกคน....ทุกคนต่างยิ้ม ชื่นชม

น้องดูปกติทุกอย่าง.........

ทุกอย่างดูปกติ....ทุกอย่าง... เพียงแต่น้องยังไม่ยอมกินนมอุมมี

พยาบาล... อุมมี... พยายามให้น้องดูดนม แต่น้องไม่ยอมดูด

จนกระทั่งตอนเย็นเวลาประมาณ 18.10 น. น้องได้เริ่มดูดนมอุมมี

พร้อม ๆ กับอาบีเปิดปอซอ...

ดู อุมมีมีรอยยิ้ม...คลายกังวล...มีความสุข

ที่น้องเริ่มดูดนมแล้ว...เป็นการดูดนมครั้งแรกของน้อง

น้องดูดนมได้สักพักแล้วก็หลับไป...

เวลาประมาณ 2 ทุ่ม น้องได้ตื่นขึ้นแล้วร้องไห้

อุมมีพยายามให้น้องดูดนม...แต่น้องไม่ยอมดูด ร้องไห้อย่างเดียว

อุมมีพยายามกล่อมน้อง ให้หยุดร้องไห้ สักพักน้องก็หยุดร้อง

แต่ยังไม่ยอมดูดนมอุมมี

ตอนนั้น น้องยังไม่หลับ น้องลืมตามองอุมมี มองอาบี

น้องยังร้องมีเสียงออกมา...... ตลอดทั้งคืน.....................

เวลา 5.00 น. ใกล้สว่างแล้ว อาบีได้ไปตามพยาบาลอีกครั้ง

น้องได้สำลักอาเจียน มีน้ำออกมา

ตอนนั้น น้องหายใจขัด หยุดหายใจช่วง ๆ เท้าเขียว

เหมือนขาดออกซิเจน

เวลา 5.30 น. พยาบาลมาที่ห้องและได้นำน้องไปที่ห้องเวรพยาบาล

พร้อมเรียกหมอมาดูอาการ...

หลังจากการเช็คชีพจร วัดความดัน ตรวจเลือด พบว่า.....

น้องมีชีพจรการเต้นหัวใจช้า น้ำตาลในเลือดต่ำ อุณหภูมิร่างกายต่ำ ตัวเย็น

คุณหมอและพยาบาลได้ช่วย ใส่ออกซิเจน นำเข้าตู้ เพื่อเพิ่มอุณหภูมิร่างกาย

แต่อาการของน้องก็ไม่ดีขึ้น หมดบอกว่าต้อง Refer ไปที่โรงพยาบาลปัตตานี

เพราะที่นั้นมีหมอเด็กเฉพาะ

น้องไปโรงพยาบาลปัตตานี อุมมีและมาซูก็ไปพร้อมกัน ด้วยรถของโรงพยาบาล

เมื่อถึงปัตตานีหมอให้น้องอยู่ตึกเด็ก ห้องพิเศษสำหรับเด็กที่มีปัญหาหลังคลอด

เป็นห้องที่อาแบคุ้นเคยมาก เพราะอาแบเคยไปนอนแล้วประมาณ 2 เดือนเมื่อครั้นอาแบเกิดใหม่ ๆ เพราะอาแบเองก็มีปัญหาเกิดก่อนกำหนด อายุครรภ์เพียงแค่เจ็ดเดือน แต่อัลฮัมดุลิลาฮ ที่อัลลอฮให้อาแบอยู่ได้ถึงวันนี้

อาบีมาถึงโรงพยาบาลปัตตานี ประมาณเที่ยงกว่า ๆ เพราะเพิ่งเคลียร์งานเสร็จ
หมอที่โรงพยาบาลปัตตานี บอกว่า อาการยังไม่ดี ยังน่าเป็นห่วง

วินิจฉัยเบื้องว่า อาจจะติดเชื้อในเลือด น้องไม่ยอมกินนม และยังไม่ได้อึ และฉี่ครั้งเดียวตั้งแต่คลอด

ต้องอยู่ภายใต้การดูแลของหมออย่างใกล้ชิดตลอดเวลา

ต้องรอผลการตรวจเลือดอีก 3 วัน

และให้อาบีและอุมมีกลับบ้านเพราะไม่อนุญาตให้พ่อแม่เฝ้ากลัวเด็กจะติดเชื้อ

โดยได้ขอเบอร์โทรของอาบี ของอุมมี สำหรับติดต่อ

อาบี อุมมี มาซู และอัมมู กลับมาถึงบ้านเวลา 14.30 น.

เราทุกคนได้ขอดุอาอฺต่ออัลลอฮฺ ว่า โอ้อัลลอฮฺ ถ้าน้องญารุลลอฮฺยังไม่ถึงอาญัล และมีชีวิตอยู่ต่อไปสามารถทำประโยชน์ต่อศาสนาของพระองค์ ก็ขออัลลอฮฺให้น้องปลอดภัยและเป็นปกติโดยเร็ว แต่ถ้าถึงอาญัลของเขาแล้ว ก็ขอให้อัลลอฮฺนำน้องกลับไปสู่ความเมตตาของพระองค์โดยเร็ว อย่าให้น้องต้องเจ็บปวดทรมานจากสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยเถิด...อามีน

อุมมีได้กลับมานอนพักผ่อนเพราะร่างกายเหนื่อยล้าตลอดทั้งวัน

อาบีไปทำงานต่อที่สำนักงาน...จนกระทั่ง

เวลา 15.27 น. เสียงโทรศัพท์ของอาบีดังขึ้น........

"ฮัลโหล คุณพ่อของเด็กมาจากสายบุรีใช่มั้ยค่ะ

ลูกอาการแย่ลง ตอนนี้คุณพ่ออยู่ที่ไหนค่ะ...............................

..................................................................................................

................................................................................................."

อาบี อุมมี ไปถึงโรงพยาบาลปัตตานี เวลา 16.20 น.

น้องอยู่ยังอยู่ในตู้มีสายออกซิเจน เครื่องวัดการเต้นของหัวใจ สายน้ำเกลือ

ตาหลับสนิท แต่ยังหายใจเบา ๆ ร่างกายของน้องเริ่มปรากฏเป็นสีม่วงเขียวตามปลายเท้า ขา แขน

อันเกิดจากเส้นเลือดหดตัว เพราะหัวใจไม่สูบฉีดส่งเลือดมาเลื้ยงอวัยวะต่าง ๆ แล้ว

เลือดได้ไปหล่อเลี้ยงสมองเท่านั้น

พยาบาลบอกว่า อาการของเด็กทรุดลง และหัวใจได้หยุดเต้น หมอได้ฉีดยากระตุ้นหัวใจแล้ว

แต่ก็ไม่ดีขึ้น.......ตอนนี้ที่เด็กหายใจอยู่เพราะเครื่องช่วยหายใจเท่านั้น

และหัวใจได้หยุดเต้นแล้วเมื่อเวลา 16.10 น....................................

..............ถึงตอนนี้ น้องยังหายใจอยู่ ตาหลับสนิท

เสียงของเครื่องมือแพทย์ยังดังขึ้นเรื่อย ๆ

อาบีบอกหมอว่า จะขอเอาน้องญารุลลอฮฺกลับบ้านเลย....

ก่อนที่หมอจะถอดสายช่วยหายใจ อาบีได้กล่าวซาฮาดะห์ที่ข้างหูของน้องหลายครั้ง

และได้อ่านยาซีน.... พยายามอ่านให้จบด้วยเสียงที่สั่นเครือ น้ำตาไหลอาบแก้ม อ่านดัง ๆ ใกล้หูของน้อง

และแล้วน้องก็หยุดหายใจเมื่อพยาบาลได้ปิดเครื่องช่วยหายใจ..................................

น้องได้กลับไปสู่ความเมตตาขององค์อัลลอฮ เมื่อเวลา 16.53 น. ตอนเย็น

ของวันพุธ ที่ 3 ตุลาคม 2550 ตรงกับวันที่ 21 รอมฎอน 1428

ณ โรงพยาบาลปัตตานี

มัยยิตของน้องถึงบ้านเวลาประมาณ 17.50 น. ใกล้กับเวลาเปิดปอซอ

ในตอนกลางคืนหลังจากละหมาดตะรอเวี้ยะฮ์ คืนที่ 22 รอมฏอน 1428

บรรดาญาติ ๆ เพื่อนบ้าน และเด็กนักเรียนปอเนาะร่วมละหมาดญานาซะห์ในบ้านของอาบูและมาซู

คอลีแมกาเบร ปอเนาะปาวห์ เป็นอีหม่ามนำละหมาดญานาซะห์

อาบีเป็นคนอุ้มมัยยัตของน้องไปกูโบร์....โดยมีญาลาเดินตามหลังอาบีมาติด ๆ

พร้อม ๆ กับทุกคนที่ร่วมละหมาดญานาซะห์ ได้เดินตามหลังกันมา

อาบีกับคอลีโต๊ะอีหม่าม ได้นำมัยยัตของน้องลงหลุมฝัง

อาบี คอลี และจูกิม ได้ช่วยกันดำเนินการฝังมัยยัต..........

หลังจากฝังเรียบร้อยแล้ว ทุกคนได้ร่วมกันอ่านกุลฮัวลอฮฺและขอดุอาอฺ

ร่างของน้องได้ฝังไว้ที่กุโบร์หลังปอเนาะตะบิ้ง

เมื่อเวลาประมาณ 21.20 น.

ในค่ำคืนที่ 22 ของเดือนรอมฏอน ปีฮิจเราะฮ์ 1428 ...............................

เนื่องด้วยความกรุณาของอัลลอฮฺ(ซ.บ.) พระองค์กล่าวว่า

وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ

และบรรดาผู้ศรัทธา บรรดาลูกหลานของพวกเขาจะดำเนินตามพวกเขาด้วยการศรัทธา เราจะให้ลูกหลานของพวกเขาอยู่ร่วมกับพวกเขา และเราจะไม่ให้การงานของพวกเขาลดหย่อนลงจากพวกเขาแต่อย่างใด แต่ละคนย่อมได้รับการค้ำประกันในสิ่งที่เขาขวนขวายไว้ [อัลกุรอาน 52:21]

อินซาอัลลอฮฺพวกเราคงได้พบกันอีกในโลกหน้า.......